Köşeyazısı

Sözün Namus Olduğu Topraklarda, Barikatların Ardına Sıkıştırılan Gaziler

​Ben Gazi İbrahim Lale. Bu vatanın toprağına kanını akıtmış, ömrünün en güzel yıllarını, sağlığını, uzuvlarını bu bayrak inmesin, bu ezan dinmesin diye feda etmiş binlerce vatan evladından sadece biriyim. Bugün bu satırları kaleme alırken içimde sadece kırgınlık yok; devleti yönetenlerin bizi düşürdüğü durumdan ötürü derin bir utanç ve öfke var. Çünkü bugün geldiğimiz noktada, uğruna canımızı ortaya koyduğumuz Türkiye Cumhuriyeti’nde, bir gazi olarak yaşadığım muameleden utanıyorum.

12 Kas 2026 - 00:08 · 4 dk okuma
Sözün Namus Olduğu Topraklarda, Barikatların Ardına Sıkıştırılan Gaziler

Tam 4,5 yıldır en temel anayasal hakkımız olan emsal özlük haklarımızı alabilmek için onurlu bir mücadele veriyoruz. Kimseden sadaka istemedik, lütuf beklemedik; sadece gasp edilen, görmezden gelinen hakkımızı talep ettik. Sesimizi duymayanlara sesimizi duyurmak için başkent Ankara’ya gittik. Tam 48 gün boyunca Ankara’nın ayazında, parklarda, betonların üzerinde yattık. Madalyalarımız göğsümüzde, vatan sevgimiz yüreğimizde, sadece adalet bekledik.


​Peki, uğruna bedel ödediğimiz devletin yetkilileri bize ne yaptı?

​Bir sabah, saat 04.45’te, Güvenpark’ta uyuyan sadece 20 gaziye, sanki vatan hainiymişiz, sanki teröristmişiz gibi 500-600 polisle şafak operasyonu düzenlediler! Yüzleri maskeli, başları şapkalı polislerle etrafımızı sardılar. Biz o üniforma için, o polis kardeşlerimiz rahat görev yapsın diye gazi olduk; ama o sabah kendi devletimizin kolluk kuvvetleriyle, kendi başkentimizin göbeğinde kuşatıldık. O an kurşun yarası değil ama o vefasızlık yarası ciğerimizi deldi geçti.

​Sonrasında dönemin Cumhurbaşkanı Başdanışmanı Oktay Saral devreye girdi. Bize devlet adına söz verdi: "Ekim ayında gazilerin istedikleri tüm haklar verilecek" dedi. Biz devlet terbiyesi almış insanlarız. Bizim töremizde, devlet yönetiminde ve devlet nezdinde söz namustur! Devlet söz verirse tutar dedik, inandık, güvendik ve eylemimizi sonlandırdık.


​Ama ne oldu? Oktay Saral görevden alındı, verilen sözler ise Ankara’nın tozlu raflarında unutuldu. Devlet ciddiyeti, şahısların koltuklarıyla sınırlıymış gibi bize verilen namus sözü çiğnendi.

​Verilen sözler tutulmayınca, demokratik hakkımızı kullanarak Ankara’da Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı önünde basın açıklaması yapacağımızı bir hafta önceden duyurduk. Bizi çiçeklerle, çözümle karşılaması gereken bakanlık, biz gelmeden bir hafta önce bina önüne ikili, üçlü demir barikatlar kurdurdu! Soruyorum size: Siz kimden kimi koruyorsunuz? Sınırda düşmana göğsünü siper eden gaziden, Ankara’da bakanlığı mı koruyorsunuz?


​Tüm o demir yığınlarına, o utanç barikatlarına rağmen basın açıklamamızı yaptık. Ertesi gün, 10 Kasım’da, kendisi de bir Mareşal ve Gazi olan Cumhuriyetimizin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ün huzuruna, Anıtkabir’e çıktık. Atamıza halimizi arz ettik ve Anıtpark’ta bir kez daha haykırdık: Biz sadece hakkımız olan emsal özlük haklarımızı istiyoruz!

​Şimdi buradan, Ankara’nın sıcak koltuklarında oturanlara sesleniyorum:

Gazisini görmeyen, sesini duymayan, ona verdiği sözü tutmayan, kendi kahramanının önüne demir barikatlar diken bir yönetime devlet mi denir? Unutmayın ki bu devlet; ne koltuk sevdalılarının ne de bürokratların babasının malıdır! Bu devlet, şehitlerin canı, gazilerin kanı ile ayakta duran bir devlettir!


​Bizi yok sayarak, karşımıza maskeli polisler dikerek, önümüze üç sıra barikat çekerek bizi yıldıracağınızı sanıyorsanız yanılıyorsunuz. Biz ölümden dönmüş insanlarız, demir barikatlardan mı korkacağız? Bizim utancımız kendi acizliğimizden değil, uğruna kan döktüğümüz devleti yönetenlerin bizi bu hale düşürmesindendir. Hakkımızı alana kadar, o barikatlar yıkılana ve verilen sözler tutulana kadar mücadelemizden bir adım bile geri atmayacağız!

​Gazi İbrahim Lale


Bu içeriğe tepki ver

0
0
0
0
1
1
1

Yorumlar (0)

Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.

İlk yorumu siz yapın!

Gizlilik & KVKK

© 2026 Anlık Post.

0